Pencak Silat Perisai Diri Senam

Levensloop (biografie)

J.E.van der Geugten

  • Pagina 1
  • Pagina 2
  • Alles

Aan alle Pencak Silat liefhebbers,

Uit naam van De Almachtige zou ik graag mijn biografie in de Pencak Silat openbaar willen maken en gelijktijdig als een soort levenservaring met anderen willen delen. Ik ben geboren op 28 maart 1939 in een klein dorp (desa) genaamd Purworejo (Midden Java) in Indonesia Ik ben de oudste zoon van wijlen John Edward van der Geugten en van wijlen Hendrika von Haack.

Ik werd groot gebracht door mijn oma, van moeders kant, Saminah die in 1960 in Surabaya (Oost Java) overleed. In mijn dagelijkse leven werd ik opgevoed als een Javaanse jongen met de Javaanse en Indonesische taal die de sawahs (rijstvelden) als speel-plaats koos. Kikkers laten racen en krekels laten vechten, dat deed ik bijna iedere dag. Mijn oma was streng in haar geloof (moslim). Ik moest dan ook de leer van de moslim onder de knie krijgen, zoals het bidden (sholat) en ik moest ook vasten (puasa) tijdens de vastenmaand (ramadhan).

Van het dorp Purworejo zijn wij, door werkomstandigheden van vader, verhuisd naar Semarang, een plaats ten noorden van Midden Java, Hawa 5 huisnummer 5. Wij woonden daar met z?n vieren in een piepklein huisje, maar aan ruimte geen gebrek, omdat er een grote tuin was. Vader werkte toen in een schoenenfabriek. Toen kwamen de Japanners. Tijdens de Japanse bezetting (1940 tot 1945) was vader geïn-terneerd en ik zelf, moeder en mijn oma werden in een vrouwenkamp gezet. Want vluchten help niet meer dus zaten we opgesloten in een Japanse kamp achter prikkeldraad. Op de dag van de soevereiniteit (vrijheid) van Indonesia, 17 augustus 1945, gingen we terug naar Surabaya.

Vader heeft een baan bij de politie als hoofd van een politiekazerne en wij wonen ernaast aan de Jalan Koblen 5. Maar daarvoor wonen wij jarenlang in de politie kazerne.

Ik was toen opgegroeid tussen hele stoute kinderen (anak kolong). Het woord kolong betekent eigelijk 'een ruimte onder je bed'. Als stoute kinderen iets hadden uitgehaald dan kregen ze een pak slaag met een rotanstok van ongeveer 50 centimeter lang en een vinger dik. En om je te beschermen kroop je dan onder die ruimte van je bed om maar niet geraakt te worden. En meestal was de rotanstok net te kort om je te raken. In het jaar 1945 toen ik zes jaar oud was begon ik met de Pencak Silat en werd door mijn vader zelf onderwezen en daarna naar een echte leraar (guru) naar een Pencak Silat school gestuurd. Deze school was in de politiekazerne waar mijn vader als sportinstructeur bij de politie heel wat zelfverdedigingssporten gaf. Eens had ik een grieperig gevoel en geen zin om te trainen. 'Goed,' zei vader 'maar wil je wel een glas water voor mij halen?' Ik zei ja en haalde een glas water voor hem. Toen zei vader:'Als je nog kan lopen om een glas water voor mij te halen dan kan je ook trainen.' Ik durfde hem niet tegen te spreken en toen moest ik wel trainen.

Ik en mijn moeder Hendrika von Haack

Fig. 1
Ik en mijn moeder Hendrika von Haack.

Mijn vader , Inspecteur Politie John Edward van der Geugten

Fig. 2
Mijn vader , Inspecteur Politie John Edward van der Geugten.

Mijn oma (nènèk) Saminah

Fig. 3
Mijn oma (nènèk) Saminah.

Opa Fervat von Haack

Fig. 4
Opa Fervat von Haack.

Hierbij een overzicht van mijn entree in de Pencak Silat:

1945 - 1948 Trainen met vader in de Setia Hati (SH) stijl - Surabaya.
1948 - 1955 Les van Bapak Randi en van Bapak Haji Sunyoto. Aliran Bela Diri.
Locatie : Pendopo Kepolisian Bhayangkara / politiekazerne Surabaya.
1955 - 1960 Les van Bapak R. Ruslan. Aliran Pukulan Surabaya / Bela Diri Surabaya.
1960 - 1964 Les van Bapak R. Praptpamijoyo. Aliran Bela Diri in Desa Ngurah Kediri.
Alle lessen zijn met de Javaanse taal.
1965 - 1972 Shaolin Kempo. Kreeg les van Sifu Kudding, Sifu Rudolfsen en Lammerts van Buren. Locatie: Utrecht.
1972 - 1976 Les van Grootmeester C. Turpijn (Harjono) in de stijl Setia Hati (SH) in Utrecht. Tevens privé-trainingen gevolgd in Haarlem.

Aantekening:

1972 ? 1985 Shaolin Kempo Hilversum opgericht en erkend door IBF Nederland International Federation
1972 In dit jaar is ook Pencak Silat opgericht onder de naam Sanggar Pencak Silat in de stijl SENAM (Setia Nan Ampuh).
1977 Erkend door IBF Nederland.

Mijn doopnamen zijn Joris Elam, gekozen door mijn vader, maar door mijn moeder werd ik Wahono genoemd. In Embong Malang Surabaya heb ik in een internaat voor stoute kinderen gezeten. Op tijd naar school, op tijd spelen en op tijd slapen. Eerst je huiswerk maken en daarna pas spelen, daarnaast sporten (Pencak Silat). Een jaar heb ik het maar vol gehouden. Ik zat op de Oranjeschool (Europese Lagere School) en aangezien ik zo stout was werd ik overgeplaatst naar de Wilhelmina School, wat ook een lagere school was. Op deze school gaat het mis en moest ik weer naar een andere school Sekolah Dasar Raden Saleh. Maar helaas hier moest ik weer weg en ging naar de Wilhelmina School.

Na de lagere school ging ik verder naar de Lagere Middelbare School (SMP), Hogere Middelbare School (SMA), daarna de Academie Voor Journalistiek (achter Joko Dolok). Tegelijkertijd als student voor rechten aan de universiteit in Surabaya. Cursus Elektronica gevolgd bij STERA (Sekolah Teknik Elektronika). Daarna werken bij de redactie van een plaatselijk weekblad Liberty Surabaya, Surabaya Post (krant) en bij de Djawa Post (krant). Vervolgens als elektromonteur bij Sterel And Wechelaar te Zaandam en als laatste bij NV Philips Hilversum tot mijn pensioenering.

Dit is een klein deel van mijn levensloop wat hopelijk een bijdrage kan leveren wat betreft de Pencak Silat in het algemeen. In 1995 ben ik gelukkig getrouwd als moslim (kawin sirih) met Wagiati (Watik) in Surabaya. En in 1997 voor de Nederlandse wet getrouwd. Veel hulp bij het les geven van pencak silat, behaalde certificaat van de Indonesische Ambassade (Piagam Penghargaan) in 2002 tijdens een stijlwedstrijd.

Geschreven in alle eerlijkheid.
Gegroet, vrede zij met u.